KUNSTENAAR JEROEN EROSIE IN ZIJN ATELIER:‘MIJN WERK IS EEN OEFENING IN VERTROUWEN’

Hij is net terug uit Italië, daarvoor werkte hij aan een project in Frankrijk, en op dit moment worden er afspraken gemaakt in Zwitserland: Jeroen Heeman (alias Erosie) reist voor zijn werk heel de wereld over. Zijn atelier in PLAN-B dient als uitvalsbasis. “Dit is voor mij een rauwe ruimte die ik gebruik als ik met spuitbussen werk of met verf rotzooi wil maken. Dat doe ik dus niet meer thuis, dat werd te gortig.”

Tekst: Anna van den Berg
Beeld: Tim Meijer

Je kunt op straat zomaar tegen een enorme muurschildering van Jeroen aanlopen, maar zijn werk is ook te vinden in galeries en op platenhoezen. Canvasschilderijen, zeefdrukken, street art, collages, illustraties: Jeroen beperkt zich niet tot één discipline of medium. Toch noemt hij zichzelf eerst en vooral een tekenaar. “Vroeger trok ik me altijd al terug op mijn kamer om te tekenen. Toen was het een soort vlucht, maar dat heeft me wel gewapend. Mijn hele zelfvertrouwen komt voort uit het tekenen. Lijnen trekken is een hele pure en krachtige manier van iets verbeelden.”

Vormentaal van vertrouwen
Die levenslange voorliefde voor tekenen is uitgemond in een hele herkenbare, directe vormentaal van lijnen, vlakken en kleuren. “Mijn werk is bijna helemaal terug te leiden tot ‘gewoon een pennetje op een velletje papier’ zetten. Het zijn een soort oefeningen in vertrouwen. Ik heb geleerd erop te vertrouwen dat die lijnen gaan waar ik wil. Maar andersom ook: als ik een onverwachte beweging maak, ben ik zeker genoeg van mezelf om te kunnen denken: ‘oké, dan ga ik die kant op’”.

Beslissende periode
Jeroen studeerde in 2000 af aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en werkte daarna een tijdje als illustrator. “Dat ging eigenlijk heel goed, maar ik liep al snel tegen opdrachtgevers aan. ‘Dat blauw moet rood’, krijg je dan te horen en ik merkte al snel dat ik daar niet echt gelukkig van werd. ’s Nachts en in de weekenden werkte ik op straat aan mijn eigen verhaal. Het was geen graffiti, het was geen kunst, het was ongrijpbaar en daarom gaf het volop vrijheid. Die scene in dat tussengebied leefde erg in Eindhoven en het was een soort community van mensen die op straat op elkaar reageerden. Veel vrienden van toen ken ik nog steeds. Je hebt toch gezamenlijk een hele tekenende periode meegemaakt.”

Wereldbereik
Het is opvallend dat Jeroen die groepsdynamiek vergelijkt met wat er gebeurt op social media. Tegelijkertijd vindt hij de denderende vaart en het bereik van het internet juist ook echt typerend voor nu. “Het groepsgevoel dat nu op sommige plekken ontstaat via social media, het feit dat mensen er gelijkgezinden vinden, dat hadden wij op straat. Maar in die tijd had ik nooit professioneel kunnen doen wat ik nu doe. Lang leve het internet: nu kan ik bijvoorbeeld al mijn werk op Instagram zetten en mensen over de hele wereld bereiken. Er is in Eindhoven helemaal geen infrastructuur of afzetmarkt maar dankzij internet maakt dat eigenlijk niet uit.”

Ondernemend Eindhoven
Toch zijn we volgens Jeroen het bekende ‘Calimerocomplex’ in Eindhoven allang ontgroeid. “Er gebeurt hier hartstikke veel en we zitten op een ontzettend goeie plek. In Eindhoven wordt veel samengewerkt en iedereen wil iets voor elkaar betekenen. Dat is wel echt typisch voor deze stad. Op kleine schaal helpen mensen elkaar een beetje vooruit, maar ook grotere bedrijven doen dat onderling. Ik fiets wel eens met jongens van ASML, en die wijzen er ook op dat Eindhoven eigenlijk een hele goeie uitvalsbasis is met goeie voorzieningen. En dat gaat alleen maar groeien en toenemen.”

Dat belooft wat
Die ondernemersgeest in de stad is deels afkomstig van Philips. “Ik vind dat onwijs fascinerend: dankzij Philips is dit kleine stadje uitgegroeid tot wat het nu is. En nu zit ik hier in een atelier in een voormalig Philipsgebouw waar ook een beetje zo’n sfeer hangt. Ik heb vrij veel contact met andere mensen op de gang, maar het is niet zo dat daar direct zakelijke opdrachten uit voortkomen. Het is veel meer dat ik me een onderdeel voel van iets dat zich aan het ontwikkelen is. Het belooft wat en daarom vind ik het interessant.”

Atelier met uitzicht
Eén zijde van zijn atelier bestaat bijna geheel uit vensters die uitkijken op het omliggende industrieterrein en het voorbijrazende verkeer op de snelweg. “Een paar weken voor de eerste lockdown in 2020 trok ik in deze ruimte. Toen ik hier net kwam, was er een feest in de kelder. Het was een heel divers gezelschap, er werden allerlei talen gesproken, alle leeftijden liepen door elkaar. Ik vond dat fantastisch en dacht: ‘hoe gaaf, dit gebeurt gewoon in het gebouw waar ik werk!’ Een paar weken later zat ik wel eens naar buiten te kijken en waren er momenten dat er gewoon niemand over de snelweg reed. De wereld stond stil; dat kwam toen wel even binnen.”

In beweging
Er lijkt weer wat beweging in de wereld te komen en dat is voor alle ondernemers natuurlijk meer dan welkom. Ook Jeroen kan weer buiten Nederland straten en gebouwen voorzien van zijn kenmerkende, persoonlijke beeldtaal. “Ik zoek naar vormen die zichzelf zijn. Denk aan een gebouw dat staat met overtuigingskracht, dat streef ik na in vormentaal. Ik zoek naar een persoonlijke beeldtaal die eigenlijk heel veel van mezelf laat zien maar die tegelijkertijd ook in het midden laat wat ik ermee bedoel. Ik wil niet op een academische manier een boodschap in mijn werk forceren maar zoek juist naar een meer intuïtieve connectie met de toeschouwer. Ik wil in mijn vormen een zekere vrijheid uiten en daarom ‘spreek’ ik een beeldtaal die helemaal en alleen maar zichzelf is.”

JEROEN EROSIE IN ZIJN ATELIER:

‘MIJN WERK IS EEN OEFENING IN VERTROUW-

EN’

Hij is net terug uit Italië, daarvoor werkte hij aan een project in Frankrijk, en op dit moment worden er afspraken gemaakt in Zwitserland: Jeroen Heeman (alias Erosie) reist voor zijn werk heel de wereld over. Zijn atelier in PLAN-B dient als uitvalsbasis. “Dit is voor mij een rauwe ruimte die ik gebruik als ik met spuitbussen werk of met verf rotzooi wil maken. Dat doe ik dus niet meer thuis, dat werd te gortig.”

Tekst: Anna van den Berg
Beeld: Tim Meijer

Je kunt op straat zomaar tegen een enorme muurschildering van Jeroen aanlopen, maar zijn werk is ook te vinden in galeries en op platenhoezen. Canvasschilderijen, zeefdrukken, street art, collages, illustraties: Jeroen beperkt zich niet tot één discipline of medium. Toch noemt hij zichzelf eerst en vooral een tekenaar. “Vroeger trok ik me altijd al terug op mijn kamer om te tekenen. Toen was het een soort vlucht, maar dat heeft me wel gewapend. Mijn hele zelfvertrouwen komt voort uit het tekenen. Lijnen trekken is een hele pure en krachtige manier van iets verbeelden.”

Vormentaal van vertrouwen
Die levenslange voorliefde voor tekenen is uitgemond in een hele herkenbare, directe vormentaal van lijnen, vlakken en kleuren. “Mijn werk is bijna helemaal terug te leiden tot ‘gewoon een pennetje op een velletje papier’ zetten. Het zijn een soort oefeningen in vertrouwen. Ik heb geleerd erop te vertrouwen dat die lijnen gaan waar ik wil. Maar andersom ook: als ik een onverwachte beweging maak, ben ik zeker genoeg van mezelf om te kunnen denken: ‘oké, dan ga ik die kant op’”.

Beslissende periode
Jeroen studeerde in 2000 af aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en werkte daarna een tijdje als illustrator. “Dat ging eigenlijk heel goed, maar ik liep al snel tegen opdrachtgevers aan. ‘Dat blauw moet rood’, krijg je dan te horen en ik merkte al snel dat ik daar niet echt gelukkig van werd. ’s Nachts en in de weekenden werkte ik op straat aan mijn eigen verhaal. Het was geen graffiti, het was geen kunst, het was ongrijpbaar en daarom gaf het volop vrijheid. Die scene in dat tussengebied leefde erg in Eindhoven en het was een soort community van mensen die op straat op elkaar reageerden. Veel vrienden van toen ken ik nog steeds. Je hebt toch gezamenlijk een hele tekenende periode meegemaakt.”

Wereldbereik
Het is opvallend dat Jeroen die groepsdynamiek vergelijkt met wat er gebeurt op social media. Tegelijkertijd vindt hij de denderende vaart en het bereik van het internet juist ook echt typerend voor nu. “Het groepsgevoel dat nu op sommige plekken ontstaat via social media, het feit dat mensen er gelijkgezinden vinden, dat hadden wij op straat. Maar in die tijd had ik nooit professioneel kunnen doen wat ik nu doe. Lang leve het internet: nu kan ik bijvoorbeeld al mijn werk op Instagram zetten en mensen over de hele wereld bereiken. Er is in Eindhoven helemaal geen infrastructuur of afzetmarkt maar dankzij internet maakt dat eigenlijk niet uit.”

Ondernemend Eindhoven
Toch zijn we volgens Jeroen het bekende ‘Calimerocomplex’ in Eindhoven allang ontgroeid. “Er gebeurt hier hartstikke veel en we zitten op een ontzettend goeie plek. In Eindhoven wordt veel samengewerkt en iedereen wil iets voor elkaar betekenen. Dat is wel echt typisch voor deze stad. Op kleine schaal helpen mensen elkaar een beetje vooruit, maar ook grotere bedrijven doen dat onderling. Ik fiets wel eens met jongens van ASML, en die wijzen er ook op dat Eindhoven eigenlijk een hele goeie uitvalsbasis is met goeie voorzieningen. En dat gaat alleen maar groeien en toenemen.”

Dat belooft wat
Die ondernemersgeest in de stad is deels afkomstig van Philips. “Ik vind dat onwijs fascinerend: dankzij Philips is dit kleine stadje uitgegroeid tot wat het nu is. En nu zit ik hier in een atelier in een voormalig Philipsgebouw waar ook een beetje zo’n sfeer hangt. Ik heb vrij veel contact met andere mensen op de gang, maar het is niet zo dat daar direct zakelijke opdrachten uit voortkomen. Het is veel meer dat ik me een onderdeel voel van iets dat zich aan het ontwikkelen is. Het belooft wat en daarom vind ik het interessant.”

Atelier met uitzicht
Eén zijde van zijn atelier bestaat bijna geheel uit vensters die uitkijken op het omliggende industrieterrein en het voorbijrazende verkeer op de snelweg. “Een paar weken voor de eerste lockdown in 2020 trok ik in deze ruimte. Toen ik hier net kwam, was er een feest in de kelder. Het was een heel divers gezelschap, er werden allerlei talen gesproken, alle leeftijden liepen door elkaar. Ik vond dat fantastisch en dacht: ‘hoe gaaf, dit gebeurt gewoon in het gebouw waar ik werk!’ Een paar weken later zat ik wel eens naar buiten te kijken en waren er momenten dat er gewoon niemand over de snelweg reed. De wereld stond stil; dat kwam toen wel even binnen.”

In beweging
Er lijkt weer wat beweging in de wereld te komen en dat is voor alle ondernemers natuurlijk meer dan welkom. Ook Jeroen kan weer buiten Nederland straten en gebouwen voorzien van zijn kenmerkende, persoonlijke beeldtaal. “Ik zoek naar vormen die zichzelf zijn. Denk aan een gebouw dat staat met overtuigingskracht, dat streef ik na in vormentaal. Ik zoek naar een persoonlijke beeldtaal die eigenlijk heel veel van mezelf laat zien maar die tegelijkertijd ook in het midden laat wat ik ermee bedoel. Ik wil niet op een academische manier een boodschap in mijn werk forceren maar zoek juist naar een meer intuïtieve connectie met de toeschouwer. Ik wil in mijn vormen een zekere vrijheid uiten en daarom ‘spreek’ ik een beeldtaal die helemaal en alleen maar zichzelf is.”